kleben sw.V. sn itr.V.;
2. прен. kl e ben sw.V. hb itr.V.; ризата му залепна das Hemd klebte ihm am Körper;
kleben sw.V. hb tr.V., z u
kleben sw.V. hb tr.V.; (марка, етикет) au f
kleben sw.V. hb tr.V. (върху нещо auf etw. (Akk)); (в нещо) ei n
kleben sw.V. hb tr.V.; (две неща заедно) zus a mmen
kleben sw.V. hb tr.V.; (с туткал) l ei men sw.V. hb tr.V.; разг. ~ някому плесница jmdm. eine kleben;
~ се kl e ben sw.V. hb itr.V.;